انجمن‌های علمی در تصمیم‌سازی‌های وزارت بهداشت جایی ندارند

انجمن‌های علمی در تصمیم‌سازی‌های وزارت بهداشت جایی ندارند

دبیر انجمن‌های علمی پزشکی با انتقاد از جدی گرفته نشدن انجمن‌های علمی پزشکی در تصمیم سازی‌های وزارت بهداشت گفت: «متاسفانه در پروسه تصمیم‌سازی در جاهای مختلف از انجمن‌های علمی استفاده نمی‌شود و طبیعتا انجمن‌ها این مقبولیت را پیدا نمی‌کنند که افراد جذب آنها شوند و آن انجمن را قوی‌تر کنند.»

به گزارش سپیدآنلاین به نقل از ایلنا، علیرضا استقامتی با اشاره به وجود قریب به ۱۸۵انجمن علمی گروه پزشکی اظهار کرد: «زیاد شدن تعداد این انجمن‌ها به‌طور طبیعی مشکلاتی را به همراه دارد و مدیریت کردن این تعداد انجمن، درحالی که وزارت بهداشت امکانات محدودی را برای آنها داشته و دارد خود یک مساله مهم است.»

استقامتی با اشاره به نداشتن فضای فیزیکی به‌عنوان یکی از مهم‌ترین مشکلات انجمن‌های علمی پزشکی افزود: «در شهری مثل تهران که هزینه‌های مسکن، خرید و اجاره خیلی بالا است؛ انجمن‌های علمی پزشکی قادر به تهیه فضای فیزیکی حداقلی برای خود نیستند و ما نیز در وزارت بهداشت این توان را نداریم که فضای فیزیکی برای ۱۸۰انجمن یا حتی نیمی از آنها تهیه کنیم.»

وی افزود: «برخی از انجمن‌ها در دانشگاه‌های علوم پزشکی و دانشکده‌ها ازطریق ارتباطاتی که دارند و به‌دلیل اینکه اعضای ‌هیات علمی دانشگاه هستند یک اتاق کوچکی را در دانشگاه‌ها تهیه می‌کنند و بعد وقتی مدیریت عوض می‌شود؛ مدیریت بعدی این فضا را از آنها می‌گیرد.»

استقامتی گفت: «البته انجمن‌های بزرگ فضاهای فیزیکی بزرگی در اختیار دارند که البته آنها ملک شخصی دارند، ولی همه انجمن‌ها اینطور نیستند و انجمن‌های کمتر برخوردار و محروم نیز هستند که از ما توقع کمک دارند که در فضای فیزیکی و یا برخی هزینه‌ها بتوانیم کمک کنیم.»

استقامتی با بیان اینکه یکی از مهم‌ترین چالش‌های انجمن‌های علمی پزشکی نداشتن ردیف اعتباری مستقل در سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی است؛ ‌ ادامه داد: «باوجود اینکه انجمن‌های علمی پزشکی به نوعی NGO هستند ولی نیازمند دریافت حمایت‌های زیادی ازطریق دولت هستند.»

دبیر کمیسیون انجمن‌های علمی گروه پزشکی بر ضروت توجه به ظرفیت‌ها و توان انجمن‌های علمی تاکید کرد و گفت: «برخی از NGOهای بالینی هستند که طبیعتا توان بیشتری برای جذب حمایت کننده‌ها و مشارکت کننده‌ها دارند، ولی برخی از آنها انجمن تئوری هستند که طبیعتا نمی‌توانند اسپانسر جذب کنند، درحالی که برای سرپا ماندن نیاز به حمایت دارند.»

استقامتی با تاکید بر محدودیت منابع انجمن‌های علمی پزشکی اظهار کرد: «بودجه انجمن‌ها در وزارت بهداشت به معاونت آموزشی و در وزارت علوم به معاونت پژوهشی داده می‌شود و برای هزینه کردن همین مقادیر بسیار اندکی که داریم باید اعتبارات را به‌طور غیرمستقیم آن هم بعد از مدت بسیار طولانی به دست برخی از انجمن‌ها برسانیم.»

وی با اشاره به مبالغ پایین بودجه انجمن‌های علمی پزشکی افزود: «رقم‌های خیلی محدود برای این انجمن‌ها درنظر گرفته می‌شود و به‌طور مثال به هر انجمنی ۳تا ۴ملیون تومان در سال می‌توانیم کمک کنیم که قطعا جوابگوی هیچ کدام از هزینه‌های آنها نخواهد بود.»

دبیر کمیسیون انجمن‌های علمی گروه پزشکی تصریح کرد: «اگر دولت حمایت نکند؛ نداشتن اعتبارات در انجمن‌های کمتر برخوردار این انجمن‌ها را مجبور می‌کند تا به سراغ برخی از اسپانسر‌هایی بروند که مسیر حرکت آنها را تحت تاثیر قرار بدهد.» استقامتی با اشاره به مسائل مربوط به چالش‌های مقبولیت انجمن‌های علمی پزشکی اظهار کرد: این چالش هم در سطح وزارت بهداشت و هم در سطح درونی انجمن‌ها دیده می‌شود.»

استقامتی با انتقاد از جدی گرفته نشدن انجمن‌های علمی پزشکی در تصمیم سازی‌های وزارت بهداشت گفت: «متاسفانه در پروسه تصمیم‌سازی در جاهای مختلف از انجمن‌های علمی استفاده نمی‌شود و طبیعتا انجمن‌ها این مقبولیت را پیدا نمی‌کنند که افراد جذب آنها شوند و در انتخابات شرکت کنند و آن انجمن را قوی‌تر کنند.»

تاریخ انتشار : 02 اسفند 1394 ساعت 13:33